Oprichting
Bijna ter ziele
Toen ging het veel beter, zo goed zelfs, dat de heren Schuyn, van der Heide, en Kruithof, als ze met groente de Zwolsche poorten uitliepen, deden ze dat al zingend. Er was wel een groot gebrek aan tenoren, om dit op te lossen werden kleine jongens aangetrokken, dat bleek goed te werken.
Er kwam een dubbel kwartet, wat ook successen behaalde. In 1927 scheelde het geen haar of O.B.K. was ter ziele gegaan, de reden was, geen geld en geen leden. Met 14 leden werd meegedaan aan het eerste concours, en kregen hier de hoogste onderscheiding met het “Roeierslied” Dit had het afscheid moeten worden. Deze erkenning was voor de leden een reden om te proberen de vereniging nieuw leven in te blazen, en dat is wonderwel gelukt. Het geruchtmakende Roeierslied is tot nu toe vele malen gezongen
Zangplezier en successen
In de loop der jaren ging het koor zingen in zieken en bejaarden huizen, en niet te vergeten de prachtige kerstconcerten in grote kerk in Elburg, de kerk was altijd afgeladen vol.
Op landelijke concoursen heeft OBK mooie successen behaald. In 1937 bereikte het mannenkoor zelfs de superieure afdeling, door in Bussum een eerste prijs met lof van de jury te behalen. Toen kwam de tweede wereld oorlog, ook in Elburg werd het steeds moeilijker om door te blijven zingen. Het koor moest zich aansluiten bij de zogenaamde Cultuurkamer, de Elburgers weigerden dit, met het gevolg dat het koor moest verdwijnen. Toen zijn ze opgestapt, lid van een Duitse instelling worden, voor geen goud.
Na de oorlog
Na 1945 kwam OBK weer van de grond, en een jaar later was het gelijk alweer raak met winst in Apeldoorn. Aan de lopende band werden prijzen gehaald in Haaften, Loenen, Utrecht, Huizen, enz. In 1960 behaalde OBK in ’s Gravenzande het hoogste aantal punten, en een directeursprijs. In 1962 organiseerde OKK zelf een concours in verband met het veertig jarig jubileum, hier deden 28 verenigingen aan mee.
Verder werden inde jaren heel veel prijzen behaald, bijna altijd een eerste prijs.
Een dieptepunt in onze koorgeschiedenis...
In 1985 beleefde O.B.K. een dieptepunt, toen had het koor nog maar twintig leden. Dankzij het bestuur, en enkele getrouwen kwam het koor er weer bovenop. Dat was op zich een grote prestatie, met zoveel concurrerende ontspanningsmogelijkheden. De vereniging is blijven bestaan door het begrip trouw. Trouw de repetities bezoeken, trouw aanwezig bij uitvoeringen en concerten. Dat woordje trouw liep als een rode draad door de geschiedenis van het Elburger mannenkoor Oefening Baart Kunst. De mannen gingen niet lopen als ze het niet met elkaar eens waren, de leden bleven bijna altijd bij elkaar. Ook omdat ze zo van zingen hielden, en vanwege de goede sfeer bij het koor.
Tijdens het 75 jarig bestaan in 1997 was de heer Riphagen al ruim zestien jaar dirigent van het koor, volgens hem was het mannenkoor heel speciaal. Het koor profileerde zich steeds meer, en werkte op een voortreffelijke manier samen met andere Elburgse verenigingen, de Night of Music was hier een voorbeeld van.
Diverse dirigenten
Tot 1931 is de heer Geelhoedt dirigent gebleven, de heer L. Neijmeijer uit Kampen volgde hem op, die bleef tot 1968 het koor begeleiden. Van 1968 tot 1972 was de heer W. Sellis de dirigent, de heer Brandsen uit Harderwijk was het tot 1980, De Elburger Herman Witter had het koor een jaar onder zijn hoede. Van 1981 tot 1999 leidde de heer H.A. Riphagen het koor . C, van der Veen tot 2005, van 2005 tot 2019 Wim Magré. Van 2019 tot 2023 was de heer Peter Eilander de dirigent. Tegenwoordig Henk van der Maten.
En zo komen de leden van het koor tot op de dag van vandaag elke maandagavond bijeen. Eerst in de voormalige synagoge, toen in ’t Huiken, op dit moment wordt geoefend in het Buurtgebouw in Oostendorp.
